Online therapie met videoconferentie: hoe voelt dat?


Het (nieuwe) coronavirus heeft de nood aan gesprekstherapie vergroot en dit tegelijkertijd bemoeilijkt. Kan je eigenlijk wel gedurende een uur met z'n tweeën samen in een kamer zitten? Met een FFP3-mondmasker op kom je als therapeut al ver, naast alcoholgel, verluchten en elektronisch betalen. Maar wie super-veilig wil spelen kan vanuit z'n eigen woning, zonder de moeite en tijd van verplaatsing, in gesprek gaan. De therapeut belt je via WhatsApp op voor een videogesprek en met de smartphone tegen een voorwerp geplaatst (geen wiebelende beelden) heb je een zeer persoonlijk gesprek. En zonder masker bij de therapeut en jezelf! Je geeft hierbij zoveel prijs van je leefomgeving als je zelf wilt: een mooie kast of zetel, een ingekaderde foto of eventueel het plafond. Emotioneel kan men het gevoel hebben dat de afstand wat groter is (je praat met een klein scherm, geen persoon op volle grootte), maar voor wie een persoonlijk gesprek over zeer persoonlijke onderwerpen als te intens aanvoelt, kan juist de afstand bij online therapie welkom zijn. Een kamer waar je alleen bent, jouw telefoon en Wifi, meer heb je niet nodig. En de betaling? Die regel je later per overschrijving. Gemakkelijk.

Meer en meer mensen kiezen voor online gesprekken, vaak in combinatie met sessies in persoon. Als je een goede band hebt met jouw psycholoog-psychotherapeut, dan maakt een klein schermpje of life minder uit dan je eerst zou denken. Mijn ervaringen sinds een paar jaar zijn positief.

20 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven